Gebruik

1. Zeer zwakke dosissen: (160 eenheden per 24 uur, dit wil zeggen 2 druppels D-Cure 2.400 I.E./ml oplossing per dag)

• profylactisch gebruik bijvoorbeeld na een gastrectomie, bij bejaarden.

2. Zwakke dosissen: (van 400 tot 1.000 eenheden per 24 uur, dit wil zeggen 6 tot 15 druppels D-Cure 2.400 I.E./ml per dag)

• het voorkomen van de osteoporose: 6 tot 12 druppels per dag of 1 ampul per maand of per 2 maanden, is het noodzakelijk gelijktijdig een calciumsupplement toe te dienen.
• het voorkomen van rachitis bij pasgeborenen: 6 druppels per dag gedurend het gehele eerste jaar; vervolgens in de loop van de 3 volgende jaren: eveneens 6 druppels per dag, maar tijdens de wintermaanden
• bij de vrouw, gedurende de zwangerschap en de borstvoeding: ongeveer 400 eenheden, dit wil zeggen 6 druppels per dag (of 1 ampul alle 2 maanden).

Opgelet met

• Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de vermelde hulpstoffen.
• Hypercalciëmie en/of hypercalciurie.
• Nefrolithiase.
• Ernstige nierinsufficiëntie.
• Hypervitaminose D.
• Pseudohypoparathyroïdisme, omdat de vitamine D-behoefte verminderd kan zijn als gevolg van fasen van normale vitamine D-gevoeligheid, waardoor het risico op langdurige overdosering bestaat. Beter regelbare vitamine D derivaten zijn verkrijgbaar hiervoor.

In beeld

Osteoporose

Algemeen

• preventie van rachitis en osteomalacie bij kinderen en volwassenen;
• preventie van rachitis bij premature babies;
• preventie van vitamine D deficiëntie bij kinderen en volwassenen met een gekend risico;.
• het voorkomen van de osteoporose ;
• deficiënte toevoer van vitamine D: steatorree, galobstructie, cirrose, gastrectomie, bejaarden (bedlegerige of weinig buiten komen);
• behandeling en/of profylaxis van een gebrek aan vitamine D: groei, zwangerschap, borstvoeding, inname van anticonvulsiva;
• preventie van vitamine D deficiëntie bij kinderen en volwassenen met malabsorptie;
• behandeling van rachitis en osteomalacie bij kinderen en volwassenen;
• idiopatische of postoperatieve hypoparathyroïdie, de pseudo-hypoparathyroïdie;
• aanvullende behandeling, geassocieerd met calcium, geneesmiddelen die de osteoclastische resorptie afremmen of de beenvorming stimuleren en gebruikt worden bij de behandeling van osteoporose.

Cholecalciferol druppels worden geleverd in een amberkleurig glazen flesje van 10 ml in een concentratie van 2400 IE/ml, wat overeenkomt met 67 IE/druppel.

Bijwerking

Oorzaken van te weinig vitamine D

• Onvoldoende aanmaak: Een veel voorkomende oorzaak van te weinig vitamine D is een onvoldoende eigen synthese in de huid. Dit kan liggen aan seizoensvariaties in blootstelling aan de zon, lichaamsbedekkende kleding, weinig buiten komen, verminderd vermogen tot aanmaak door ouderdom en andere eerder in dit artikel opgesomde factoren (in de paragraaf "zonlicht").
• Alcoholisme: Excessief gebruik van alcohol kan het metabolisme van vitamine D veranderen.Daarom komt vitamine D deficiëntie relatief veel voor bij alcoholisten.
• Vetabsorptiestoornissen.
• Polymorfismen: Polymorfismen voor het gen dat codeert voor de vitamine D receptor kunnen de behoefte aan vitamine D verhogen en daarmee de kans op osteoporose, borstkanker, prostaatkanker en andere aandoeningen. Door suppletie met vitamine D en/of regelmatige blootstelling aan zonlicht kan waarschijnlijk in deze verhoogde behoefte worden gezien en de negatieve gevolgen voor de gezondheid van deze polymorfismen ongedaan maken. Bij voldoende blootstelling aan zonlicht is de vitamine D productie optimaal en is de vitamine D receptor waarschijnlijk verzadigd waardoor polymorfismen van het gen dat voor deze receptor codeert geen fysiologische gevolgen hebben. Bij een suboptimale vitamine D status, kunnen polymorfismen van dit gen waarschijnlijk wel nadelige gevolgen hebben en kan suppletie met vitamine D deze gevolgen tegengaan.
• Zwangerschap:

Voorzorgen!

Vitamine D (calciferol)

Bij patiënten met :

• hypercalciëmie (teveel calcium in het bloed)
• renale osteodystrofie met hyperfosfatemie (complicatie van nierfalen met te hoge fosfaatspiegels in het bloed)

Zwangerschap/Borstvoeding :

• geen problemen werden vastgesteld met normale dosissen (400 IE/dag) gedurende de zwangerschap en de lactatieperiode ; moedermelk is arm aan vitamine D :
  • een eventuele hypercalciëmie bij de moeder uit zich bij de foetus door de opheffing van de schildklierwerking met hypocalciëmie, tetanie en shock als gevolg,
  • het gebruik van hogere dosissen tijdens de borstvoeding door de moeder kunnen hypercalciëmie veroorzaken bij de zuigeling.

Mogelijke interacties met :

Medicamenten :

• anticonvulsiva (fenobarbital, fenytoïne, ...) : kunnen het metabolisme van vitamine D versnellen
• glucocorticoïden : kunnen het metabolisme van vitamine D wijzigen
• corticosteroïden : vitamine D kan de door corticosteroïden geïnduceerde osteoporose remmen (NMCDatabase)
• digitalis : verhoogde kans op hypercalciëmie door hypervitaminose D bij gedigitaliseerde patiënten, waardoor verhoogde toxische effecten van digitalis
• colestyramine, colestipol : kunnen de intestinale absorptie van vit D verminderen
• paraffine-olie : kan de intestinale absorptie van vit D verminderen... ; het beperkt ook de opname van de andere vetoplosbare vitaminen A en E
• sucralfaat : kan de intestinale absorptie van vit D verminderen
• thiazide diuretica : kunnen het risico op hypercalciëmie verhogen
• vitamine D-analogen : verhoogd risico op toxiciteit met vit D supplementen

 Nutriënten :

• calcium : kan het risico op hypercalciëmie verhogen

Te verwachten neveneffecten : 

• met hogere dosissen treedt bij kinderen groeivertraging en hyperactiviteit op. Enkel bij rachitis en osteomalacie zijn hogere dosissen vereist.
• zelden treedt hypervitaminose D op : deze veroorzaakt een verstoring van het calciummetabolisme met zwakte, vermoeidheid, hoofdpijn, misselijkheid, braken, diarree, polyurie, calciurie, polydypsie, nocturie, proteïnurie, hevige dorst, anorexie, vertigo, ... ; door langdurige hypercalciëmie kan zich calciumafzetting voordoen t.h.v. de zachte weefsels zoals de nieren, waar zij een nefrolithiasis en de calcificatie van de nefronen veroorzaakt, maar ook t.h.v. de bloedvaten, het hart, de longen en de huid.